czwartek, 22 sierpnia 2013

10

 Wszędzie pełno robactwa, które z każdej strony próbuje mnie osaczyć. Potocznie nazywa się ich ludźmi. Chory gatunek prowadzący do własnego wyniszczenia. W ciągu dnia czas leci niemiłosiernie szybko. Nie ma czasu, by się zatrzymać i pomyśleć, bo robactwo mnie stratuje. W taki oto sposób powstała większość moich błędów. Ślepo starałam się przypasować do reszty insektów przez co nie zwracałam uwagi na to co robię oraz nawet dokąd dążę.
Wyjść z tego systemu można było tylko w jeden sposób-sprawić by zaczęły mnie omijać. Tak więc uczyniłam. Ludzie jednak są bardzo upartym gatunkiem więc bezskutecznie próbowali nawrócić mnie na 'właściwy tor'. Są również bardzo słabi. Po kilku porażkach wreszcie się poddali. Żyłam po swojemu bacznie obserwując dokąd zmierza ludzkość. Odizolowałam się od nich wszystkich. Spotkałam wiele robaków, którzy się mną zainteresowali i chcieli wiedzieć więcej o sposobie w jaki żyję. Większość z nich uciekła do bezpiecznego świata, w którym nadal mogli żyć zaślepieni. Kilkoro z nich ze mną zostało i miałam nadzieję, że nie muszę już tkwić w tym sama. Tak więc podzieliłam się z nimi wszystkim co miałam, jednak natury człowieka nie da się od tak zmienić. Zabrali ode mnie to czego potrzebowali, resztkami rzucili mi w twarz. Historia powtarzała się raz za razem, a ja naiwnie wierzyłam w to, że odnajdę towarzysza, który okaże się inny. Jeden z robaków był idealnym kandydatem. Wierzyłam w niego ostatkami mej dawnej wiary i kochałam całym popękanym sercem. Po raz kolejny i tym razem ostatni zostałam zraniona. 
I doszliśmy do miejsca, w którym jestem obecnie. Sama, niezrozumiana, egoistyczna. Często traktowana jako wróg. Brak we mnie uczuć bądź jakichkolwiek ludzkich odruchów. Wyrzekłam się tego gatunku. Tkwię w pustce, która jako jedyna jest bezpieczna. Bo czy wśród ludzi można wierzyć, że nie zostanie się zranionym? Że osoba, której ufamy najmocniej, nie wykorzysta tego przeciw nam samym? 



~inferno.

14 komentarzy:

  1. Nikt nie zniszczy Cię bardziej, niż Ty sama..
    http://artystka-ze-spalonego-teatru.blogspot.com/
    zapraszam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Czytałam i dalej nie mogę uwierzyć... To tak jakbym ja to wszystko pisała ale tak nie jest. Czujesz to samo i myślisz tak samo. To niemożliwe...

    Ja właśnie przerabiam etap z idealnym kandydatem chyba... Kiedyś odejdzie ale jeszcze nie teraz. Poczekam a potem będę cierpieć. Każdy człowiek kogoś wykorzysta. Wszyscy tacy są.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mogłabym także poznać tytuł tej piosenki? Byłabym wdzięczna.

      Usuń
    2. Ólafur Arnalds - So Close (feat. Arnór Dan)

      Widzę, że masz dosyć masochistyczne podejście. Niestety, rozumiem to.

      Usuń
  3. ładnie, ładnie :)
    ocenategocowartozobaczycevaluation.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Powtarzam się podczas komentowania każdego internetowego pamiętnika, bo zazwyczaj nie wiem, co powiedzieć. Jestem, jak mały podglądacz, który lubi obserwować życie innych ze swojej kryjówki, ale unika ingerowania w nie.
    Teoretycznie można nie ufać niczemu, gdyż wszystko może okazać się oszustwem, wytworem naszej psychiki i tak dalej, i tak dalej, jednak dużo łatwiej jest przyjąć coś za fakt. Tak samo jest z ludźmi - w końcu nie trzeba w każdym widzieć przyjaciela, lecz, można mieć znajomych i po prostu móc spędzać z kimś czas.
    Nierzadko dobrze jest wyjść z domu i pobyć w czyimś towarzystwie, przestając myśleć. W końcu całe zło tego świata bierze się z myślenia, jak napisał pan Sapkowski.

    Pani Damm serdecznie pozdrawia i pozwala sobie zaprosić panią inferno na swojego bloga - gdzie-jestes-wiktorio.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rozumiem co ma Pani na myśli, ale czy warto przebywać wśród kłamców, hipokrytów tudzież bezlitosnego robactwa?
      Również pozdrawiam.

      Usuń
  5. Myślę że spotkasz jeszcze osoby którym będziesz mogła zaufać.
    Pozdrawiam
    http://monika-agness.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  6. Przeczytałam dwa razy...pięknie opisujesz swoje uczucia. całkowicie cię rozumiem.. :(

    http://french-girl-in-poland.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  7. Idealny blog! Właśnie takiego szukałam. Na prawdę opisuje to co ja czuję, dokładnie to samo. Świetny na prawdę <3
    http://fuckin-problems.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Hm. To takie dobijające... Chodzi mi o to, że ktokolwiek może się czuć tak jak Ty...
    Nie przeczytałam tutaj niczego, co by mogło być moim odzwierciedleniem, ale ja mam inny problem i wiem, że mój Robal mógłby być powodem, dla którego pisałabym podobne rzeczy.

    anothergenerations.blogspot.com

    Oczywiście obserwuję, ale błagam cię: PISZ!

    OdpowiedzUsuń
  9. Jeju, cudowny blog. Masz talent. Czuję to samo co ty. :(
    + zapraszam do komentowania i obserwowania http://dolriess.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  10. " Sama, niezrozumiana, egoistyczna. "

    Przecież jesteś zwykłym człowiekiem choć jak wszyscy inni wolisz sobie wmawiać, że nie jesteś, bo okłamywanie siebie jest najprostszą drogą od uwolnienia się ze złych myśli. Mało intrygujący wpis, nie ma szału i czytając to miałam na twarzy skrzywioną minę i w myślach chodziły mi takie rzeczy jak "ale to Ty jesteś nieświadoma, tak dużo jeszcze nie wiesz"

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Co oznacza stwierdzenie 'zwykły człowiek'? Jaka jest definicja 'normalności'? To co dla ptaka jest normalnością, dla ryby jest czymś zupełnie niepoprawnym.
      Kolejna sprawa. "Ale to Ty jesteś nieświadoma, tak dużo jeszcze nie wiesz"-intrygujące jak zdołałaś odgadnąć to jaka i kim jestem po jednym wpisie.
      Pozdrawiam i przepraszam za tak późną 'odpowiedź'.

      Usuń

Łączna liczba wyświetleń