piątek, 7 czerwca 2013

7

Stoję wśród kilkudziesięciu osób. Na pierwszy rzut oka każdy z nich wygląda tak samo. Te same gesty, ta sama mimika twarzy, ten sam ubiór. Stoję pośród nich i czuję się jak w fabryce, w której wszystko jest robione automatycznie. Każdy większy uszczerbek jest uznawany jako błąd techniczny i zostaje odrzucony. Inny. Niepotrzebny. Tak właśnie się czuję. Sama wśród setek kopii. Po dłuższej chwili dostrzegam błąd na jednej z twarzy. Na kolejnej widzę następny. Wszystkie są zakrywane, zalepiane przez ich właścicieli. Oni nie chcą się wyróżniać. Chcą być tacy sami, idealni na swój sposób. Pytanie tylko dlaczego ludzie nie chcą być uniwersalni. Być może boją się odrzucenia. Być może sami nie wiedzą jak się wyrwać z tego systemu.
Powiedz mi tylko gdzie jest sens bycia kopią kopii. Co masz z życia będąc tylko jednym z wielu? Dlaczego nie możesz nic po sobie zostawić? Zbyt dużą wartość przypisujemy dobru materialnemu. Prawda jest taka, że nic nie będziemy mieli po kolejnej parze butów czy telefonie. Wszyscy zostaniemy pokarmem dla robaków. Życie przeminie szybko i sam nie będziesz umiał zrozumieć czemu jesteś w miejscu gdzie jesteś, czemu nie wyrażałeś siebie. Prawdziwego siebie. Bądź kimś więcej niż przeciętny człowiek. Bądź wyjątkowy. Bądź najlepszą wersją samego siebie.
A tu jestem ja, mały człowieczek, który chce coś zmienić. Podobno jedna osoba nie może wiele zdziałać, ale przecież wystarczy jedna zapałka by mrok w pomieszczeniu zniknął. Więc czemu miałabym nie spróbować? A nuż mi się uda. Nawet najmniejszy krok ku zmianie jest dla mnie wielkim sukcesem. W tym przypadku jednak trzeba całkowicie oddać się sprawie. Nie wiem dlaczego padło na mnie, łatwowierne dziecko, ale może to coś znaczy? Jestem tu by pokazać Ci inną drogę. Twoją własną. Nie bój się samotnej podróży, samotność Cię nie ominie. Teraz zaślepiasz się materialnym światem i jedyne czego od Ciebie oczekuję to otwarcie oczu. Dlaczego robisz to sobie? Boisz się tego co pomyślą inni. Ale co to zmieni? Oni i tak będą o Tobie myśleć, mówić. Nie jesteś w stanie zadowolić wszystkich więc postaraj się zadowolić siebie. Kim chcesz być? Czego chcesz dokonać? Nie komplikuj sobie życia. Jeśli coś lubisz-rób to, kształć się w tym. Próbuj nowych rzeczy aż znajdziesz coś co Cię zafascynuje. Nie bój się. Nie masz powodu do lęku. Wykorzystaj każdą szansę, która Ci się przytrafia. Ty sam kreujesz własną rzeczywistość.


         
"Rwijcie pąki swoich róż, póki jeszcze możecie 
Bo czas uleci, choć stary swym wiekiem. 
Kwiat, co dziś uśmiechem się ukłoni
Umrze jutro w waszej dłoni..."


~inferno.

7 komentarzy:

  1. Jest fajne. Nie musisz niczego zmieniać. Mi się podoba.

    OdpowiedzUsuń
  2. Ojej, nie wiem, co jest w tym blogu, ale po prostu zaraz jak tu weszłam, ogarnął mnie jakiś taki nastrój, klimat.. smutku, wrażliwości, tajemnicy, może lekko mroku... Jej, uwielbiam coś takiego. Piosenka fenomenalnie dobrana do treści, zresztą, jest to jedna z moich ulubionych. Co zmienić? Nic nie zmieniać, chyba, że masz ochotę, to zrób sobie taki nagłówek inny.
    Pozdrawiam.
    Zapraszam: konie-filmy-ksiazki.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  3. Świetnie skomponowałaś muzykę i tło z tematem... Jest idealnie + bardzo ciekawie i intrygująco piszesz :)

    http://zaczytanakasia.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. Świetny blog, jest bardzo ciekawy :3 Postaram się wchodzić tutaj jak najczęsciej :) Masz talent do pisania :3
    http://choocolatelove.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Bardzo fajnie prowadzisz bloga. Podoba mi się twój styl pisania ;). Zapraszam do siebie: http://dont-miss-your-life.blogspot.com/ Pozdrawiam Alive

    OdpowiedzUsuń
  6. Lubie sb od czasu do czasu poczytać opowiadania. Tło świetne i masz talent do pisania :)

    grosix.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  7. Fany blog ;) Podoba mi się Twój styl pisania, jest intrygujący ;)
    Pozdrawiam
    http://zycie--trudne.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Łączna liczba wyświetleń